MAGICZNA ROLA OGNIA U SŁOWIAN

Posted on Lip 19, 2020

Ogień to jeden z pięciu żywiołów przyrody. Jego istotną cechę stanowi zdolność oczyszczania. W różnych kulturach stworzono rytuały, które pomagają w tym procesie. Ogień pełnią bardzo ważną rolę także u Słowian.

Żywioł ten inspiruje do aktywności, obdarza energią, radością i optymizmem, dodaje odwagi i wiary we własne możliwości. Spala nie tylko materię, ale negatywne energie, złe myśli oraz szkodliwe intencje. Wiedziano o tym od zarania dziejów i wykorzystywano w praktyce.

Ludzie już przed setkami tysięcy lat nauczyli się przenosić płomień wzniecony przez błyskawicę do swego obozowiska, a później samodzielnie go krzesać i podtrzymywać. Stało się to jednym z najważniejszych wydarzeń na drodze rozwoju naszego gatunku.

Pierwsi szamani, którzy sprawowali kontrolę nad wzniecaniem ognisk byli postrzegani jako ludzie wyznaczeni przez bogów.  Zdano sobie sprawę z tego, jak dobroczynne oddziaływanie ma ogień na człowieka. Palono go obowiązkowo w świątyniach podczas ceremonii, a istotnym uzupełnieniem magii ognia stały się wkrótce zioła i kadzidełka.

Z symboliką i znaczeniem tego żywiołu wiąże się też kult kowalstwa. Rudy metali, po wydobyciu z ziemi przetwarzano w magicznym ogniu uosabiającym nieokiełznany element przyrody budzący grozę z jednej strony i dający oczyszczenie z drugiej. Dawny kowal wykuwający zbroję, miecze, narzędzia rolnicze,  wyroby rzemieślnicze czy wytwarzający przedmioty codziennego użytku miał olbrzymi szacunek i był czczony niemalże jak bóg.

Kowalstwo na Słowiańszczyźnie posiadało początkowo znaczenie w dużej mierze kultowe. Dopiero w okresie późniejszym zaczęto je traktować jako zwykłe rzemiosło.  Z żelaza wykuwano topory, dłuta, noże i różnego rodzaju broń i narzędzia.

Wśród Słowian istniał silny kult ognia, który stanowił ważny element wszelkich uroczystości. Obdarzano go szacunkiem jako atrybut boga i nawet codzienne jego rozpalanie wiązano z religijnym rytuałem. Krzesano go za pomocą krzemieni albo poprzez pocieranie dwóch kawałków drewna jako przejaw czci dla Peruna.

Pospolite i powszechnie obowiązujące były na Słowiańszczyźnie zakazy znieważania ognia przez plucie nań, oddawanie moczu, zalewanie pomyjami itp.

Słowianie oddawali mu cześć zarówno pod postacią ogniska, jak i pieca. Wszędzie po ziemiach słowiańskich, gdziekolwiek wyszły z użycia otwarte ogniska po izbach, a resztki czci ognia jeszcze się przechowały, część należnego mu kultu odbiera w spadku po nim piec izdebny. Rzecz ta przedstawia się dla ludu całkiem jasno: Piec, w którym się pali- powiadają na przykład Poleszucy- należy szanować, bo w nim jest ogień – napisał w „Kulturze ludowej Słowian” etnograf prof. Kazimierz Moszyński.

Dbano, aby dzięki starannemu przechowywaniu żaru ogień w chacie nigdy nie wygasł. Na Białorusi był zwyczaj, iż jeśli rodzina przeprowadzała się do drugiego domu, to zabierała ze sobą w naczyniu  żar ze starej izby. Po wejściu pod dach nowej siedziby, obnoszono go w garnku wzdłuż ścian budynku. Gospodarz miał za zadanie własnoręcznie rozniecić z przyniesionego żaru pierwszy ogień w nowym siedlisku. A gdy np. syn wyprowadzał się z żoną z chaty rodziców, otrzymywał z rąk ojca  w naczyniu żarzące się węgielki.

Zwyczaje słowiańskie arabski podróżnik Ibn Rust opisał w IX w. następująco:

Słowianie hodują świnie, jak inni owce; wszyscy są czcicielami ognia, uprawiają proso, przy zbiorach wyrzucają z garnka proso na łyżkę, wznoszą ją ku niebu: „O Panie, tyś jest, coś nam dał chleb powszedni, więc doprowadź nas do końca!” Wina ich są z miodu. Gdy palą swych umarłych, weselą się, ponieważ twierdzą, że cieszą się, bo Pan jego wykonał przeciw niemu miłosierdzie.

***************************

Zapoznaj się ze zwyczajami naszych przodków, ich ceremoniami, systemem wierzeń i dowiedz się na przykład, jak korzystali z energii przyrody, gdzie znajdują się ich miejsca mocy. W ich spuściźnie jest wiele elementów, które możemy w XXI w. wykorzystać w praktyce. Sięgnięcie do tej wiedzy pomaga zrozumieć, jak nadal jesteśmy głęboko związani z dawnymi czasami. Uczymy się w szkole mitów starożytnych Greków i Rzymian, a o Słowianach prawie nic nie dowiadujemy się.

Czas to zmienić! Polecam lekturę mojej książki:

SŁOWIAŃSKIE KORZENIE. Odkryj tradycje przodków, która w sposób przejrzysty przedstawia informacje na ten temat.

http://leszekmatela.com/slowianskie-korzenie-poznaj-tradycje-przodkow/

Leszek Matela, 2020