Mały słownik wyrażeń radiestezyjnych

Posted on Kwi 23, 2013

Mały słownik wyrażeń radiestezyjnych

BIOMETR — line­arny lub koli­sty wykres zaopa­trzony w skalę służący do pomia­rów radiestezyjnych.

CHROMOTERAPIA — oddzia­ły­wa­nie tera­peu­tyczne za pomocą różnych barw (w tym kolo­rów radie­ste­zyj­nych).

CIEK WODNY (ciek wgłębny, żyła wodna) — okre­śle­nie płyną­cej pod ziemią wody. W wyniku ruchu wody w warstwie prze­pusz­czal­nej emito­wane jest promie­nio­wa­nie geopatyczne.

CIEK WZNOSZĄCY — warstwa wodo­no­śna, w której woda pod ciśnie­niem prze­miesz­cza się ku górze.

CZAKRA (czakram) — centrum ener­ge­tyczne w ciele czło­wieka. Według filo­zo­fii jogi czło­wiek posiada 7 czakra­mów. Jak podają prze­kazy ezote­ryczne istnieją też czakramy na powierzchni Ziemi.

EFEKT BIOFIZYCZNY — mimo­wolny skurcz lub drga­nia mięśni poja­wia­jące się po wejściu radie­stety na strefę zadraż­nień.

GEOBIOLOGIA — dzie­dzina wiedzy doty­cząca oddzia­ły­wa­nia promie­nio­wa­nia ziemi na istoty żywe. W niektó­rych krajach nazwa ta stoso­wana jest zamiast terminu radie­ste­zja;.

GEOMANCJA — sztuka wyko­rzy­sty­wa­nia pozy­tyw­nych wpły­wów sił Ziemi i Kosmosu, wyszu­ki­wa­nia zdro­wych tere­nów pod zabu­dowę i odpo­wied­niego urzą­dza­nia pomiesz­czeń. Najbar­dziej rozwi­nęła się w Chinach, gdzie stwo­rzoną prężną gałąź wiedzy zwaną feng shui.

GEOMETRONIKA — dzie­dzina badaw­cza zajmu­jąca się wpły­wem brył geome­trycz­nych na orga­ni­zmy żywe. Geome­tro­nika jest pokrewna grafo­tro­nice.

GEOMAGNETOMETR — urzą­dze­nie pomia­rowe reje­stru­jące natę­że­nie pola magne­tycz­nego Ziemi. Ponie­waż natę­że­nie tego pola w miej­scu neutral­nym znacz­nie różni się od natę­że­nia nad strefą zadraż­nień, zaczęto wyko­rzy­sty­wać geoma­gne­to­metr w bada­niach radie­ste­zyj­nych jako sprzęt wspomagający.

GEORYTMOGRAM — uzupeł­nia­jąca tech­nika pomia­rowa w radie­ste­zji wyko­rzy­stu­jąca zjawi­sko, że opor­noąć skóry czło­wieka znacz­nie wzra­sta na stre­fie w porów­na­niu do miej­sca neutralnego.

GRAFOTRONIKA — dzie­dzina badaw­cza zajmu­jąca się oddzia­ły­wa­niem znaków, symboli i napi­sów na czło­wieka i świat przy­rody. (patrz też geome­tro­nika)

INDYWIDUALNA BARWA RADIESTEZYJNA (indy­wi­du­alna długość fali) - wypad­kowa promie­nio­wa­nia ciała ludz­kiego wyra­żona w barwach pasm widma słonecznego.

KOLOR RADIESTEZYJNY (barwa radie­ste­zyjna) — poję­cie umowne stoso­wane w radie­ste­zji pozwa­la­jące na porów­ny­wa­nie i klasy­fi­ka­cję ener­gii w odnie­sie­niu do kolo­rów widma słonecznego.

KONWENCJA MENTALNA — szcze­gó­łowe zało­że­nie doty­czące inter­pre­ta­cji różnych rodza­jów ruchów różdżki lub wahadła.

MIEJSCE MOCY — miej­sce koncen­tra­cji pozy­tyw­nej ener­gii Ziemi i Kosmosu. W geoman­cji miej­sca mocy bada się m.in. meto­dami radiestezyjnymi.

NEUTRALIZACJA (odpro­mie­nio­wy­wa­nie) — uniesz­ko­dli­wie­nie promie­nio­wa­nia geopa­tycz­nego meto­dami natu­ral­nymi lub technicznymi.

ODPROMIENNIK (ekran radie­ste­zyjny, neutra­li­za­tor) — urzą­dze­nie do neutra­li­za­cji szko­dli­wych emisji.

POLARYZACJA W RADIESTEZJI — zjawi­sko nama­gne­so­wa­nia ciała pod wzglę­dem magne­tycz­nym i powsta­wa­nia dwóch różno­imien­nych ładun­ków usytu­owa­nych prze­ciw­le­gle. Pola­ry­za­cję można zbadać przy pomocy obser­wa­cji kierunku obro­tów waha­dła lub sposobu wychyłu różdżki (np. obrót prawo­skrętny i wychył ku górze znaczy pola­ry­za­cja dodatnia).

PROMIENIOWANIE BOCZNE — promie­nio­wa­nie rozcho­dzące się pod kątem 45° do powierzchni płyną­cego pod ziemią cieku wodnego.

PROMIENIOWANIE GEOPATYCZNE — promie­nio­wa­nie wystę­pu­jące w stre­fach zadraż­nień nad ciekami wodnymi, usko­kami geolo­gicz­nymi i szcze­li­nami, niektó­rymi rodza­jami złóż mine­ral­nych oraz w stre­fach oddzia­ły­wa­nia ukła­dów promie­nio­wań siecio­wych. Promie­nio­wa­nie geopa­tyczne oddzia­ły­wuje szko­dli­wie na orga­ni­zmy żywe.

PROMIENIOWANIE GŁÓWNE (promie­nio­wa­nie podsta­wowe lub zasad­ni­cze) — promie­nio­wa­nie pionowe nad ciekami wodnymi powsta­jące w wyniku tarcia wody o grunt.

PROMIENIOWANIE KSZTAŁTÓW I SYMBOLI — rodzaj oddzia­ły­wa­nia struk­tur geome­trycz­nych i znaków symbo­licz­nych zwany umow­nie “promie­nio­wa­niem” Bada­niem tego rodzaju zjawisk zajmują się geome­tro­nikagrafo­tro­nika.

PROMIEŃ HARMONII — promień łączący dwie substan­cje lub źródła promie­nio­wa­nia pozo­sta­jące ze sobą w harmonii.

RADIESTEZJA — dzie­dzina wiedzy zajmu­jąca się wykry­wa­niem cieków wodnych, złóż mine­ral­nych, anoma­lii geolo­gicz­nych, promie­nio­wań Ziemi i Kosmosu oraz różnego rodzaju oddzia­ły­wań i ener­gii przy pomocy różdżki lub waha­dła .

RADIONIKA — metoda diagno­zo­wa­nia i lecze­nia głów­nie na odle­głość z wyko­rzy­sta­niem
świadka radie­ste­zyj­nego i specjal­nych urzą­dzeń rezo­nu­ją­cych lub gene­ru­ją­cych różnego rodzaju pozy­tywne wibracje.

RÓŻDŻKA — podsta­wowy obok waha­dła przy­rząd radie­ste­zyjny stoso­wany najczę­ściej do poszu­ki­wa­nia cieków wodnych, złóż mine­ral­nych, stref zadraż­nień, tycze­nia studni oraz niekiedy do diagnozy paramedycznej.

RÓŻDŻKA HISZPAŃSKA (różdżka kątowa, rezo­na­tor) — przy­rząd radie­ste­zyjny w kształ­cie litery L. Krót­sze ramię służące do trzy­ma­nia różdżki osadzone jest w prowad­nicy zapew­nia­ją­cej swobodny obrót dłuż­szego ramie­nia. Radie­steta zazwy­czaj wyko­rzy­tuje dwie różdżki trzy­ma­jąc je tak, aby ich dłuż­sze ramiona były do siebie równo­le­głe. Sygna­łem dla radie­stety są ruchy ramion różdżek.

SIATKA SZWAJCARSKA (siatka globalna, ruszt geobio­lo­giczny lub siatka Hart­manna) — rodzaj promie­nio­wa­nia w ukła­dzie promie­nio­wań siecio­wych tworzący sieć prze­bie­ga­jącą zgod­nie ze stro­nami świata o oczkach wiel­ko­ści 2 x 2,5 m. i szero­ko­ści pasm 21 cm.

SIATKA DIAGONALNA (siatka Currego) — rodzaj promie­nio­wa­nia zali­czany do układu promie­nio­wań siecio­wych o ścia­nach grubo­ści ok. 10 cm prze­bie­ga­ją­cych po prze­kąt­nej w stosunku do siatki szwaj­car­skiej. Siatka diago­nalna ma kształt rombu o bokach ok. 3,8 m.

SKALA BOVISA — skala pomiaru natę­że­nia promie­nio­wań oparta na zało­że­niu, że ogólna wartość promie­nio­wa­nia ciała doro­słego zdro­wego czło­wieka wynosi 6500 jedno­stek. Warto­ści poni­żej tej wiel­ko­ści są dla ludzi szko­dliwe a powy­żej korzystne. Skala Bovisa mieści się w zakre­sie 0d 0 do 10.000 jednostek.

SKALA BSM — skala natę­że­nia promie­nio­wa­nia oparta na zało­że­niach Bovisa mająca zasto­so­wa­nie szcze­gól­nie do pomia­rów radie­ste­zyj­nych w geoman­cji.

STREFA ZADRAŻNIEŃ (strefa bądź pasmo geopa­tyczne) — pasmo wzbu­dze­nia, w którym wystę­puje promie­nio­wa­nie geopa­tyczne.

ŚWIADEK RADIESTEZYJNY — dowolny przed­miot repre­zen­tu­jący daną osobę lub rzecz, na przy­kład zdję­cie, frag­ment pisma odręcz­nego lub podpis, włos, próbka krwi, kamyk z danego miej­sca, mapa itp. Istnieje ścisła więź między daną osobą a częścią jej ciała lub przed­mio­tem do niej nale­żą­cym. Nawią­zu­jąc kontakt ze świad­kiem radie­ste­zyj­nym łączymy się bezpo­śred­nio z jego właści­cie­lem lub z miej­scem, z którego próbka pocho­dzi. Bada­jąc świadka radie­ste­zyj­nego przy pomocy przy­rzą­dów radie­ste­zyj­nych czynimy tak jakby­śmy badali bezpo­śre­nio daną osobę, rzecz lub miej­sce. Posłu­gi­wa­nie się świad­kiem radie­ste­zyj­nym stanowi podstawę tele­ra­die­ste­zji.

TELERADIESTEZJA — tech­nika poszu­ki­wań radie­ste­zyj­nych na odle­głość z wyko­rzy­sta­niem świadka radie­ste­zyj­nego. Stosuje się ją przy poszu­ki­wa­niach osób, zagi­nio­nych przed­mio­tów, złóż mine­ral­nych oraz niekiedy diagno­zo­wa­niu na odle­głość. W tele­ra­die­ste­zji dodat­kowo prócz świadka używa się map, biome­trów i diagramów.

UKŁAD PROMIENIOWAŃ SIECIOWYCH - grupa promie­nio­wań ukła­da­jąca się w regu­larne sieci, linie bądź figury geome­tryczne, nie będące pochodną promie­nio­wa­nia cieków wodnych, struk­tur geolo­gicz­nych oraz promie­nio­wań pocho­dze­nia technicznego.

WAHADŁO — podsta­wowy obok różdżki przy­rząd radie­ste­zyjny; zawie­szony na niesprę­ży­stej nitce lub łańcuszku cięża­rek meta­lowy, drew­niany lub z tworzywa sztucz­nego, najczę­ściej w kształ­cie kuli, stożka lub walca. Istnieje wiele typów waha­deł np. egip­skie waha­dła promie­niu­jące (Izis, Ozyrys i Karnak), waha­dło z miej­scem na świadka (waha­dło Mermeta) czy waha­dło uniwer­salne umoż­li­wia­jące emito­wa­nie różnego rodzaju promieniowań.

ZIELEŃ UJEMNA (kolor szary) — rodzaj prze­ni­kli­wego promie­nio­wa­nia uważa­nego przez radie­ste­tów za najkrót­szy i najsil­niej­szy rodzaj drgań wystę­pu­ją­cych w przyrodzie.

ŻYŁA WODNA patrz CIEK WODNY.


Opra­co­wa­nie słow­nika Leszek Matela , Copy­ri­ght 1997