BIOMETR – linearny lub kolisty wykres zaopatrzony w skalę służący do pomiarów radiestezyjnych.
CHROMOTERAPIA – oddziaływanie terapeutyczne za pomocą różnych barw (w tym kolorów radiestezyjnych).
CIEK WODNY (ciek wgłębny, żyła wodna) – określenie płynącej pod ziemią wody. W wyniku ruchu wody w warstwie przepuszczalnej emitowane jest promieniowanie geopatyczne.
CIEK WZNOSZĄCY – warstwa wodonośna, w której woda pod ciśnieniem przemieszcza się ku górze.
CZAKRA (czakram) – centrum energetyczne w ciele człowieka. Według filozofii jogi człowiek posiada 7 czakramów. Jak podają przekazy ezoteryczne istnieją też czakramy na powierzchni Ziemi.
EFEKT BIOFIZYCZNY – mimowolny skurcz lub drgania mięśni pojawiające się po wejściu radiestety na strefę zadrażnień.
GEOBIOLOGIA – dziedzina wiedzy dotycząca oddziaływania promieniowania ziemi na istoty żywe. W niektórych krajach nazwa ta stosowana jest zamiast terminu radiestezja;.
GEOMANCJA – sztuka wykorzystywania pozytywnych wpływów sił Ziemi i Kosmosu, wyszukiwania zdrowych terenów pod zabudowę i odpowiedniego urządzania pomieszczeń. Najbardziej rozwinęła się w Chinach, gdzie stworzoną prężną gałąź wiedzy zwaną feng shui.
GEOMETRONIKA – dziedzina badawcza zajmująca się wpływem brył geometrycznych na organizmy żywe. Geometronika jest pokrewna grafotronice.
GEOMAGNETOMETR – urządzenie pomiarowe rejestrujące natężenie pola magnetycznego Ziemi. Ponieważ natężenie tego pola w miejscu neutralnym znacznie różni się od natężenia nad strefą zadrażnień, zaczęto wykorzystywać geomagnetometr w badaniach radiestezyjnych jako sprzęt wspomagający.
GEORYTMOGRAM – uzupełniająca technika pomiarowa w radiestezji wykorzystująca zjawisko, że opornoąć skóry człowieka znacznie wzrasta na strefie w porównaniu do miejsca neutralnego.
GRAFOTRONIKA – dziedzina badawcza zajmująca się oddziaływaniem znaków, symboli i napisów na człowieka i świat przyrody. (patrz też geometronika)
INDYWIDUALNA BARWA RADIESTEZYJNA (indywidualna długość fali) – wypadkowa promieniowania ciała ludzkiego wyrażona w barwach pasm widma słonecznego.
KOLOR RADIESTEZYJNY (barwa radiestezyjna) – pojęcie umowne stosowane w radiestezji pozwalające na porównywanie i klasyfikację energii w odniesieniu do kolorów widma słonecznego.
KONWENCJA MENTALNA – szczegółowe założenie dotyczące interpretacji różnych rodzajów ruchów różdżki lub wahadła.
MIEJSCE MOCY – miejsce koncentracji pozytywnej energii Ziemi i Kosmosu. W geomancji miejsca mocy bada się m.in. metodami radiestezyjnymi.
NEUTRALIZACJA (odpromieniowywanie) – unieszkodliwienie promieniowania geopatycznego metodami naturalnymi lub technicznymi.
ODPROMIENNIK (ekran radiestezyjny, neutralizator) – urządzenie do neutralizacji szkodliwych emisji.
POLARYZACJA W RADIESTEZJI – zjawisko namagnesowania ciała pod względem magnetycznym i powstawania dwóch różnoimiennych ładunków usytuowanych przeciwlegle. Polaryzację można zbadać przy pomocy obserwacji kierunku obrotów wahadła lub sposobu wychyłu różdżki (np. obrót prawoskrętny i wychył ku górze znaczy polaryzacja dodatnia).
PROMIENIOWANIE BOCZNE – promieniowanie rozchodzące się pod kątem 45° do powierzchni płynącego pod ziemią cieku wodnego.
PROMIENIOWANIE GEOPATYCZNE – promieniowanie występujące w strefach zadrażnień nad ciekami wodnymi, uskokami geologicznymi i szczelinami, niektórymi rodzajami złóż mineralnych oraz w strefach oddziaływania układów promieniowań sieciowych. Promieniowanie geopatyczne oddziaływuje szkodliwie na organizmy żywe.
PROMIENIOWANIE GŁÓWNE (promieniowanie podstawowe lub zasadnicze) – promieniowanie pionowe nad ciekami wodnymi powstające w wyniku tarcia wody o grunt.
PROMIENIOWANIE KSZTAŁTÓW I SYMBOLI – rodzaj oddziaływania struktur geometrycznych i znaków symbolicznych zwany umownie „promieniowaniem” Badaniem tego rodzaju zjawisk zajmują się geometronika i grafotronika.
PROMIEŃ HARMONII – promień łączący dwie substancje lub źródła promieniowania pozostające ze sobą w harmonii.
RADIESTEZJA – dziedzina wiedzy zajmująca się wykrywaniem cieków wodnych, złóż mineralnych, anomalii geologicznych, promieniowań Ziemi i Kosmosu oraz różnego rodzaju oddziaływań i energii przy pomocy różdżki lub wahadła .
RADIONIKA – metoda diagnozowania i leczenia głównie na odległość z wykorzystaniem
świadka radiestezyjnego i specjalnych urządzeń rezonujących lub generujących różnego rodzaju pozytywne wibracje.
RÓŻDŻKA – podstawowy obok wahadła przyrząd radiestezyjny stosowany najczęściej do poszukiwania cieków wodnych, złóż mineralnych, stref zadrażnień, tyczenia studni oraz niekiedy do diagnozy paramedycznej.
RÓŻDŻKA HISZPAŃSKA (różdżka kątowa, rezonator) – przyrząd radiestezyjny w kształcie litery L. Krótsze ramię służące do trzymania różdżki osadzone jest w prowadnicy zapewniającej swobodny obrót dłuższego ramienia. Radiesteta zazwyczaj wykorzytuje dwie różdżki trzymając je tak, aby ich dłuższe ramiona były do siebie równoległe. Sygnałem dla radiestety są ruchy ramion różdżek.
SIATKA SZWAJCARSKA (siatka globalna, ruszt geobiologiczny lub siatka Hartmanna) – rodzaj promieniowania w układzie promieniowań sieciowych tworzący sieć przebiegającą zgodnie ze stronami świata o oczkach wielkości 2 x 2,5 m. i szerokości pasm 21 cm.
SIATKA DIAGONALNA (siatka Currego) – rodzaj promieniowania zaliczany do układu promieniowań sieciowych o ścianach grubości ok. 10 cm przebiegających po przekątnej w stosunku do siatki szwajcarskiej. Siatka diagonalna ma kształt rombu o bokach ok. 3,8 m.
SKALA BOVISA – skala pomiaru natężenia promieniowań oparta na założeniu, że ogólna wartość promieniowania ciała dorosłego zdrowego człowieka wynosi 6500 jednostek. Wartości poniżej tej wielkości są dla ludzi szkodliwe a powyżej korzystne. Skala Bovisa mieści się w zakresie 0d 0 do 10.000 jednostek.
SKALA BSM – skala natężenia promieniowania oparta na założeniach Bovisa mająca zastosowanie szczególnie do pomiarów radiestezyjnych w geomancji.
STREFA ZADRAŻNIEŃ (strefa bądź pasmo geopatyczne) – pasmo wzbudzenia, w którym występuje promieniowanie geopatyczne.
ŚWIADEK RADIESTEZYJNY – dowolny przedmiot reprezentujący daną osobę lub rzecz, na przykład zdjęcie, fragment pisma odręcznego lub podpis, włos, próbka krwi, kamyk z danego miejsca, mapa itp. Istnieje ścisła więź między daną osobą a częścią jej ciała lub przedmiotem do niej należącym. Nawiązując kontakt ze świadkiem radiestezyjnym łączymy się bezpośrednio z jego właścicielem lub z miejscem, z którego próbka pochodzi. Badając świadka radiestezyjnego przy pomocy przyrządów radiestezyjnych czynimy tak jakbyśmy badali bezpośrenio daną osobę, rzecz lub miejsce. Posługiwanie się świadkiem radiestezyjnym stanowi podstawę teleradiestezji.
TELERADIESTEZJA – technika poszukiwań radiestezyjnych na odległość z wykorzystaniem świadka radiestezyjnego. Stosuje się ją przy poszukiwaniach osób, zaginionych przedmiotów, złóż mineralnych oraz niekiedy diagnozowaniu na odległość. W teleradiestezji dodatkowo prócz świadka używa się map, biometrów i diagramów.
UKŁAD PROMIENIOWAŃ SIECIOWYCH – grupa promieniowań układająca się w regularne sieci, linie bądź figury geometryczne, nie będące pochodną promieniowania cieków wodnych, struktur geologicznych oraz promieniowań pochodzenia technicznego.
WAHADŁO – podstawowy obok różdżki przyrząd radiestezyjny; zawieszony na niesprężystej nitce lub łańcuszku ciężarek metalowy, drewniany lub z tworzywa sztucznego, najczęściej w kształcie kuli, stożka lub walca. Istnieje wiele typów wahadeł np. egipskie wahadła promieniujące (Izis, Ozyrys i Karnak), wahadło z miejscem na świadka (wahadło Mermeta) czy wahadło uniwersalne umożliwiające emitowanie różnego rodzaju promieniowań.
ZIELEŃ UJEMNA (kolor szary) – rodzaj przenikliwego promieniowania uważanego przez radiestetów za najkrótszy i najsilniejszy rodzaj drgań występujących w przyrodzie.
ŻYŁA WODNA patrz CIEK WODNY.
Opracowanie słownika Leszek Matela , Copyright 1997
